JACKPOT - wystawa indywidualna, Galeria Stan Surowy, Sopot, 2025

JACKPOT to wystawa będąca kumulacją moich prac i rozważań nad mechanizmami konsumpcji, współczesnym rynkiem sztuki, viralowością oraz dopaminowo-hazardową otoczką blind boxów, mystery boxów i loteryjnych obietnic szybkiej gratyfikacji. Punktem wyjścia były wielkoformatowe obrazy będące przeskalowanymi, malarskimi atrapami realnych zdrapek. W tym rozmiarze tanie przedmioty masowego pożądania zaczynają przypominać reklamowe potykacze i wizualne komunikaty krzyczące: „kup więcej”, „spróbuj jeszcze raz”.

Wystawa rozwija napięcia pomiędzy wygraną i porażką, oryginałem i atrapą, sztuką wysoką i popkulturą. Interesuje mnie hazardowy aspekt posiadania i kolekcjonowania, znany zarówno z kasyna, jak i z mechanizmów sprzedaży Labubu, Kinder Niespodzianek czy innych produktów opartych na losowości. Przesuwam ten model w pole sztuki, pytając, kiedy kolekcjonowanie zamienia się w grę inwestycyjną, a dzieło z obiektu budującego wrażliwość staje się elementem dywersyfikacji portfela.

W JACKPOT pojawia się również temat „młodej sztuki” i losowości artystycznego sukcesu. Wystawa trwała do dnia moich 35. urodzin, wieku, który w wielu open callach, grantach i programach stypendialnych symbolicznie kończy status „młodego artysty”. Projekt stał się więc także rodzajem rytuału przejścia i autoironiczną próbą zmierzenia się z pytaniem, co dzieje się wtedy, gdy kończy się instytucjonalnie definiowana młodość.

Integralną częścią wystawy były działania artUNBOXING, performance’y realizowane do kamery, obiekty malarskie, zdrapki wykonane w technice sitodruku, maszyna kapsułowa oraz quasi-loteria kończąca się turystycznym scamem. Całość funkcjonowała jak konsumpcyjny festyn, w którym sztuka, produkt, ryzyko, ambicja i obietnica „rozbicia banku” nieustannie zamieniały się miejscami.

________________________________________________________________

JACKPOT - solo exhibition, Stan Surowy Gallery, Sopot, 2025

JACKPOT is an exhibition that brings together my ongoing reflections on mechanisms of consumption, the contemporary art market, virality, and the dopamine-driven, gambling-like logic of blind boxes, mystery boxes and lottery promises of instant gratification. Its starting point was a series of large-scale paintings based on enlarged, painterly substitutes for real scratch cards. At this scale, cheap objects of mass desire begin to resemble advertising boards and visual messages shouting: “buy more”, “try again”.

The exhibition develops tensions between winning and losing, original and substitute, high art and pop culture. I am interested in the gambling aspect of ownership and collecting, familiar both from casinos and from products such as Labubu, Kinder Surprise and other forms of consumption based on chance. I shift this logic into the field of art, asking when collecting becomes an investment game and when an artwork changes from an object that shapes sensitivity into an instrument for diversifying a financial portfolio.

JACKPOT also addresses the category of “young art” and the randomness of artistic success. The exhibition continued until my 35th birthday, an age that, in many open calls, grants and scholarship programmes, symbolically marks the end of being classified as a “young artist”. The project therefore became a kind of rite of passage and a self-ironic attempt to confront what happens when institutionally defined youth comes to an end.

The exhibition also incorporated artUNBOXING performances made for the camera, painted objects, screen-printed scratch cards, a capsule vending machine and a quasi-lottery that ultimately revealed itself as a tourist scam. Together, these elements formed a consumer carnival in which art, product, risk, ambition and the promise of hitting the jackpot constantly exchanged places.